Klimatyzacja i inne alternatywne źródła ciepła

Dodane: 22-06-2016 14:53
Klimatyzacja i inne alternatywne źródła ciepła Produkcja cieplna budynku z pewnością ulegnie znacznej poprawie przy klimatyzacji. Czy warto inwestować w klimatyzacja gdańsk, warto- przeczytaj dlaczego.

O klimatyzacji solarnej - Wikipedia

Klimatyzacja solarna ? system klimatyzacji (chłodzenia), który wykorzystuje energię słoneczną.

Klimatyzacja solarna może być oparta na konwersji fototermicznej pasywnej, konwersji fototermicznej aktywnej i konwersji fotowoltaicznej (światło słoneczne zamieniane na energię elektryczną). Wykorzystanie energii słońca w klimatyzacji zwiększa bezpieczeństwo energetyczne poprzez ograniczenie importu surowców energetycznych oraz pozwala rozwijać innowacje technologiczne, Zielone miejsca pracy i zieloną gospodarkę. Klimatyzacja słoneczna będzie odgrywać coraz większą rolę w projektowaniu budynkach zeroenergetycznych.

Rozwój klimatyzacji solarnej zapobiega letnim black-outom energetycznym, poprzez ograniczenie wykorzystania energii elektrycznej z sieci. Klimatyzacja solarna stanowi najefektywniejsze wykorzystanie kolektora słonecznego

Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Klimatyzacja_solarna


Klimatyzacja i czynniki chłodzące

Początkowo jako czynnik chłodzący stosowano od XIX wieku do lat 1920. dwutlenek węgla. Został on wyparty przez czynniki z grupy fluoryzowanych węglowodorów, które mogły być stosowane przy niższym ciśnieniu roboczym w układzie chłodzącym. Po wycofaniu fluorowęglowodorów stosowano czynnik R12 (dichlorodifluorometan), który miał dobre właściwości termodynamiczne i wolno ulatniał się z układu chłodzącego. Jako szkodliwy dla warstwy ozonowej został zgodnie z podpisanym w 1987 roku Protokołem Montrealskim wycofany z użytku. W następnych latach stosowany był czynnik R134a (tetrafluoroetan) o dobrych właściwościach termodynamicznych, jest on jednak gazem cieplarnianym o bardzo wysokim indeksie GWP (1300).

Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Klimatyzacja


O czynnikach chłodzących

Początkowo jako czynnik chłodzący stosowano od XIX wieku do lat 1920. dwutlenek węgla. Został on wyparty przez czynniki z grupy fluoryzowanych węglowodorów, które mogły być stosowane przy niższym ciśnieniu roboczym w układzie chłodzącym. Po wycofaniu fluorowęglowodorów stosowano czynnik R12 (dichlorodifluorometan), który miał dobre właściwości termodynamiczne i wolno ulatniał się z układu chłodzącego. Jako szkodliwy dla warstwy ozonowej został zgodnie z podpisanym w 1987 roku Protokołem Montrealskim wycofany z użytku. W następnych latach stosowany był czynnik R134a (tetrafluoroetan) o dobrych właściwościach termodynamicznych, jest on jednak gazem cieplarnianym o bardzo wysokim indeksie GWP (1300). W związku z tym w Stanach Zjednoczonych i Japonii producenci zostali zobowiązani do bardziej wydajnym układów chłodzących, co zmniejszy zużycie czynnika. W Europie samochody od 2011 roku miały być wyposażone w układy klimatyzacji, w których czynnik R134a miał zostać zastąpiony nowym, o indeksie GWP niższym niż 150. Koncerny motoryzacyjne zwlekały z wprowadzeniem nowych regulacji, ostatecznie weszły one w życie w 2014 roku. W Europie stosowane są czynniki HFO1234yf (tetrafluoropropen: zbliżona charakterystyka termodynamiczna, indeks GWP=4) lub R744 (dwutlenek węgla, indeks GWP=1).

Źródło: https://pl.wikipedia.org/wiki/Klimatyzacja